اینم تقدیم به یک پوریایی

اگه خوشت نیومد بگو پاکش کنم

 بگذار سر به سينه من ، تا که بشنوی ،
آهنگ اشتياق دلی دردمند را.
شايد که بيش ازين نپسندی به کار عشق ،
آزار اين رميده سر در کمند را.
بگذار سر به سينه من ، تا بگويمت :
اندوه چيست ، عشق کدام است .غم کجاست ؟
بگذار تا بگويمت : اين مرغ خسته جان ،
عمری است در هوای تو از آشيان جداست .
دلتنگم آنچنان که : اگر بينمت به کام ،
خواهم که بنالم به دامنت
شايد که جاودانه بمانی کنار من ،
ای نازنين – که هيچ وفا نيست با منت –
تو ، آسمان آبی آرام و روشنی ،
من ، چون کبوتری که پرم در هوای تو
يک شب ستاره های ترا دانه چين کنم !
با اشک شرم خويش بريزم به پای تو ،
بگذار تا ببوسمت . ای نوشخند صبح ،
بگذار تا بنوشمت ای چشمه شراب ،
بيمار خنده های تو ام ، بيشتر بخند !
خورشيد آرزوی منی ، گرم تر بتاب

هوا هوای بارونیه

ببین چه رنگین کمونیه

حیف نیست که تنها بشینی

باور کن اخرش پشیمونیه

بیا و با من باش

این اخر مهربونیه

شمع سوزان توام فراموشم مکن

چه غمگین است لحظه تنهایی

چه غریبانه است غروب دلتنگی

بیا و با من باش

که دلم بد جوری تنگ است

بیا تا من و تو ما شویم

بگذریم از این غروب دلتنگی

روز بارانی بود . دوس داشتم فقط قدم بزنم و از این هوای پاک بهره ببرم . فکرکردم فقط خودم عاشق باران و گل و طبیعتم . پا که درون پارک گذاشتم دیدنم نه ادم عاشق کم نیست . منهم اولین نفر نیستم که دوست داشتم قدم بزنم . پارک بعد از بارش باران تمیز شده بود . نفس کشیدن لذت بخش بود .آه چه هوای مطبوعی  

دوستانُ گردش و تفریح و پارک یادتون نره

روز سیزده ابان، نمیدونم چی بنویسم .

اهان این مطلبونقل میکنم  امیدوارمهمخوانی داشته باشه

توی عصر زور و جبر اختناق  

معلم پای تخته دادمی‌‌زد،صورتش ازخشم گلگون بود،ودستانش

 به زیرپوششی ازگردپنهان بود

ولی ‌آخر كلاسی ها ،لواشك بین خودتقسیم می كردند ،وان یكی

 درگوشه ای دیگر جوانان راورق می‌زد،برای‌آنكه بی‌خود های‌وهو

 می‌كردو با آن شور بی پایان ،تساوی‌های جبری رانشان می داد .

خطی‌خوانابه‌روی‌تخته‌ای‌كزظلمتی‌تاریك،غمگین‌بود

،تساوی‌راچنین‌بنوشت:یك‌بایك‌برابرهست.

از میان جمع شاگردان یكی برخاست

همیشه یك نفر باید به پا خیزد ،به آرامی سخن سر داد

تساوی اشتباهی فاحش و محض است ،

معلم،مات بر جا ماند ،و او پرسید:

گر یك فرد انسان واحد یك بود آیا باز،یك با یك برابر بود

 
سكوت مدهوشی بود و سئوالی سخت ،

معلم خشمگین فریاد زد :آری برابر بود

واوبا پوزخندی گفت:اگر یك فرد انسان واحد یك بود ،

ان كه زور و زر به دامن داشت بالا بود ،

 وانكه قلبی پاك و دستی فاقد زر داشت ،پایین بود

اگر یك فرد انسان واحد یك بود ،

آن كه صورت نقره گون،چون قرص مه می داشت ،بالا بود،

 وان سیه چرده كه می نالید ،پایین بود

اگریك فرد انسان واحد یك بود ،این تساوی زیر و رو می شد

حال می پرسم یك اگر با یك برابر بود ،نان و مال مفت خواران ،

از كجا آماده می گردید

یا چه كس دیوار چین ها را بنا می كرد ؟یك اگر با یك برابر بود

،پس كه پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟

، یا كه زیرْضربت شلاق له می گشت ؟

یك اگر با یك برابر بود ،پس چه كس آزادگان را در قفس می كرد ؟

معلم ناله آسا گفت :بچه ها در جزوه های خویش بنویسید

 ، یك با یك برابر نیست

تقدیم به تو

تویی که می پرستمت

یا غریب الغربا ای ضامن آهو ای امام رضا جانم فدایت

خودت به فریادمان برس

میلاد مسعود ثامن الحجج علی بن موسی الرضا

 بر تمامی عاشقان و دلباختگان آن حضرت تهنیت باد

جاده چالوس- کرج -۲۹مهر۸۸

من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست

بر درش برگ گلی می کوبم

 روی آن  با قلم سبز بهار مینویسم : 

 خانه دوستی ما اینجاست

که دگر بار نپرسد سهراب خانه دوست کجاست

غروب خورشیده      دلم غم انگیزه    بیا پیشم کنون   غروب پائیزه

اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد بهت قول نميدم كه مي خندونمت ولي مي تونم باهات گريه كنم.

اگه يه روز نخواستي به حرفام گوش بدي خبرم كن قول مي دم كه خيلي ساكت باشم

كه اگه يه روز خواستي در بري بازم خبرم كني قول نمي دم ازت بخوام وايسي اما مي تونم باهات بدوم

اما .................. اگه يه روز سراغم رو گرفي و خبري نشد ...............سريع به ديدنم بيا

 حتما بهت احتياج دارم

وقتی آموزگارگفت عشق چند بخشه؟

دستم روبالا بردم وباخوشحالی گفتم یک بخش!

ولی وقتی تو رو شناختم،فهمیدم که ۳ بخشه.

۱.عطش دیدن تو....

۲.اندوه بی تو بودن....

۳.شوق با تو بودن.......

همه چیز را یاد گرفته ام !

یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم

یاد گرفته ام که هق هق گریه هایم را با بالشم ..بی صدا کنم

تو نگرانم نشو !!

همه چيز را یاد گرفته ام !

یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی !

یاد گرفته ام ....نفس بکشم بدون تو......و به یاد تو !

یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن...

و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنم !

تو نگرانم نشو !!

همه چيز را یاد گرفته ام !

یاد گرفته ام که بی تو بخندم.....

یاد گرفته ام بی تو گریه کنم...و بدون شانه هایت....!

یاد گرفته ام ...که دیگر عاشق نشوم به غیر تو !

یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم ....

و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم !

اما هنوز یک چیز هست ...که یاد نگر فته ام ...

که چگونه.....!

برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم ...

و نمی خواهم که هيچ وقت یاد بگیرم ....

تو نگرانم نشو !!

فراموش کردنت" را هيچ وقت یاد نخواهم گرفت .

ترسم ترا عاشق شوم زحال خود غافل شوم

ترسم که عقلم دربری مجنون وبی حاصل شوم

ترسم که اسم شب شوی ورد زبان من شوی

ترسم که درهرنیمه شب فکرو خیال من شوی

ترسم طنین خنده ات آیدکه بی تابم کند

وحشی صفت مرغ دلم دربرکشدرامم کند

هوشم برد مستم کند یک لحظه آرامم کند

ترسم کلام دلنشین کایدزتوخوابم کند

درهم بپیچد پیکرم بادم بردخاکم کند

من بنده طاهر نیم در عاشقی قاهر نیم

روحم به دنیال تو بود من در پی ظاهر نیم

       چشم، چشم، دو ابرو، نگاه من به هرسو         

پس چرا نیستی پیشم، نگاه خیس تو کو

گوش گوش دوتا گوش، دودست بازیه آغوش

بیا بگیر قلبمو، یادم تو را فراموش

چوب، چوب، یه گردن، جایی نری تو بی من

دق میکنم میمیرم، اگه دور بشی از من

دست، دست، دو تا پا، یاد تو مونده اینجا

یادت میاد که گفتی بی تو نمیرم هیچ جا

من، من، یه عاشق، همون مجنون سابق

من، من، یه عاشق، همون مجنون سابق 

سلام...

                       ديروز به دنبال تو به همه جا سر زدم ...

 هم از نسيم سراغت را گرفتم ،

هم از گل سرخي كه كنار چشمه عشق روييده بود .

 حتي از پرنده هايي كه در شعرهايم بال مي زدند

نشاني ات را پرسيدم ...

اما پيدايت نكردم اين را ولي خوب مي دانم ،

كه اگر چشمانم را ببندم و با دهان بسته صدايت كنم ،

فورا جوابم را خواهي داد.

راستي كه عجب صفايي دارد اين بي قراريها و اين

دلتنگي ها !...

مانده ام كه اين فاصله ها اگر نبود ،

آيا باز هم اينقدر مشتاق شنيدن صدايت از درخت و صندلي

و ستاره بودم؟

هميشه فاصله ها باعث ميشوند تا بيشتر قدر همديگر را

بدانيم،

و بيشتر به دنبال هم بگرديم .

مثل همين امروز كه همه جا را به دنبالت گشتم ...

حتي همه خوابهايم را يكي يكي جستجو كردم ...!

همه جا رد پايت بود ...

حتي موج صدايت به نرمي از تپه هاي خيالم بالا ميرفت .

اما خودت نبودي ...

عزيزترينم ...

حالا با همين واژه هاي لال در كنار نام قشنگت

نشسته  ام .

مرهمي نمي خواهم ...

تنها اگر حوصله داري زخمهاي دلم را بشمار!...

هزار و يك ... هزار و دو ... هزار و سه ...

فقط بخاطر تو

كجايي كه دلتنگتم

زود بيا كه مشتاق ديدارتم

وقتي دلم برات تنگ مي شه مي رم پشت ابرا زار زار گريه مي کنم

 پس يادت باشه هر وقت بارونو ديدي بدون که دلم برات تنگ شده.